Glutensiz İlk Günlerim

Blog/Glutensiz Yaşam

Glutensiz İlk Günlerim

Yaz, tatiller, davetler ve pek çok ipe sapa gelmez bahaneyi geride bırakarak 11 Temmuz 2016 sabahını milat kabul ederek, glütensiz yeni bir hayata merhaba demek üzere uyanıyorum. Okuduğum yayınlardan edindiğim bilgiye göre glütensiz beslenme modeline vücut 3 hafta içerisinde adapte oluyor ve eğer gerçekten sıkıntı glüten alerjisi ise sorun tespit edilmiş oluyor.

Evetttt şimdi ne yapıyoruz. İşte ilk sabahım. Kahvaltının içerisinde ekmek yok. Peki ne yiyeceğim. Ben her sabah iki dilim tam buğday ekmek içerisine konulmuş kaşar peyniri ve yanında bir fincan çay ile besleniyordum. Kısa bir afallama sürecinden sonra sahanda yumurta, domates, zeytin, dereotu ve ceviz ile karnımı sıkı bi doyuruyorum. Sonra öğlen ve akşam yemeklerimle ilk günümü tamamlıyorum.

Kendimi diyet psikolojisine giren hemcinslerim gibi hissediyorum. Hem Pazartesi olması, hem glütensiz yaşam hem de günü tamamlayabilmenin gururu sarıyor içimi. Kendimi bildim bileli diyet konularında azimli ve iradeli bir yapım var. Bu işin de üstesinden gelebileceğimi biliyorum. İlk gün en zoruydu diye düşünerek devam ediyorum. Tabi şöyle bir sorun çıkıyor karşıma. Artık hayatımda bulgur, makarna, şehriye yok. Yerine ne koyacağımı, karnımı nasıl doyuracağımı düşünürken pirincin içerisinde glüten olmadığını öğreniyorum. Normalde kilo yapmasın diye yemediğim pirinç artık serbest. Tabi burada şu yanılgıya düşmüyorum. Beyaz pirinç nişastalı ve şekere dönüşen bir gıda olduğu için onu tercih etmiyorum. Bu konuda da formül üretiyorum. Beyaz pirinci yerine jasmin ve basmati pirinç tüketiyorum. Kepekli ve siyah pirinci ara ara kullanıyorum. Karabuğday gibi hayatıma giren yeni alternatif gıdalar ile arkadaş oluyorum.

Geriye dönüp baktığımda, ilk günlerde yaşadığım bocalamayı hatırlayarak gülümsüyorum. Onbir aylık bir süre içerisinde ne kadar ilerlediğimi, glütensiz beslenmenin benim için bir yaşam biçimi olduğunu kabullendiğimi ve bu kabullenme neticesinde bazı şeyleri daha kolay başarabildiğimi görebilmenin mutluluğunu yaşıyorum.